"İnsanları ve cinleri ben, yalnızca bana kulluk etmeleri için yarattım; yoksa onlardan rızık ve beni doyurmalarını istemiyorm."
( Zâriyât sûresi - 56)
Bir Hadis
Sehl İbni Sa’d (r.a.) şöyle dedi:
Bir kadın dokuduğu kumaşı (bürdeyi)
Hz. Peygamber (s.a.v.)’e getirip verdi ve:
- Bunu giyesin diye kendi ellerimle dokudum, dedi.
Böyle bir kumaşa ihtiyacı olan Peygamber (s.a.v.) onu aldı, izâr olarak (belden aşağısına) giyinip yanımıza geldi.
Bunu gören falanca,
Hz. Peygamber (s.a.v.)’e:
- Ne kadar da güzelmiş!
Bunu ver de ben giyineyim, dedi.
Resûl-i Ekrem (s.a.v.):
- Peki, dedi. Orada biraz oturduktan sonra evine döndü. Kumaşı katlayıp o adama gönderdi.
Ashâb-ı kirâm o sahâbîye:
- Hiç de iyi yapmadın.
Peygamber (s.a.v.) öyle bir kumaşa ihtiyacı olduğu için onu giyinmişti. Üstelik sen, H.z. Peygamber (s.a.v.) in, kendisinden bir şey isteyeni geri çevirmediğini bile bile o kumaşı istedin, dediler.
O şahıs şunları söyledi:
- Vallahi ben o kumaşı giyinmek için değil, kendime kefen yapmak için istedim.
(Hadisin râvisi Sehl İbni Sa’d’ın dediğine göre o kumaş bu zâtın kefeni oldu.)
