Ana Sayfa   |   Görüntülü Dersler   |   Sesli Dersler    |   İlmi Yazilar    |   Yazarlar   |   Sorular ve Cevaplar   |   İletişim   |   Foto Galeriler   |   Ziyaretçi Defteri

Kur`an-i Kerim ve Mealleri

Namaz Sureleri Tefsiri

Cuma (Tefsir) Dersleri

Hadis Dersleri

Cami Dersleri

Hz Peygamberin Hayatı (s.a.v)

Sahabe Hayatı

İnsanı Tanımak (Radyo)

İnsanı Tanımak (Tv)

Tv Programları

Seminer ve Konferans

Özel Kısa Dersler

Özel Konular

Fıkhi Konular

Belgeseller

Aile Eğitim Seminerleri

Aile Eğitim Yazıları

Çocuk Eğitimi Yazıları

Kuran Araştırmaları

Üyelik Girişi

Kull. Adı

:

Şifre

:
   

Ücretsiz Üyelik
Şifremi Unuttum

Güncel Videolar

Dünya İslama Koşuyor
Eğitimcilere ÖZEL
04- Gazze Duası
Avusturalyalı Gencin Müslüman Oluşu
Anne Babaya İtaat
Gençlerle İletişim (Günışığı- Reşitpaşa​)
Ahmet El-Acemi / Dua
Ölüm- 3
Ölüm- 2
Ölüm- 1
Uyumlu Evlilik Yöntemi (Bulgurlu)
İmanın Anlamı ve Aşamaları (İkitelli / M.Akif)

Esma'ül Hüsna

 

Namaz Vakitleri

Sayaç

Sayac
Tekil (Bugün) 4580
Toplam 10290299
En Fazla 16179
Ortalama 2267
Üye Sayısı 1055
Bugün Üye Olan 0
Online Ziyaretci
 
 

Ramazanda Gönülden Tevhidi Yaşamak

Tevhit, insanlık tarihinde ilk insan Hz. Âdem ile başlayıp son peygamber Muhammed Mustafa (s.a.s.) ile sona eren Allah elçilerinin getirdiği ilkenin adıydı. Her unutulduğunda yeni bir elçi gönderilmiş ve son peygamberle birlikte unutulmamak üzere bu ilke zihinlere kazınmıştır.
14/06/2016

          Ramazan birlik ve birlikteliktir

          Ramazan, birliğin ve bütünlüğün canlı, sıcak ve heyecanlı yaşandığı ayın adıdır. Bu ayda birlikte acıkılır ve birlikte doyulur. Hislerimiz birlikte, hissedişlerimiz birliktedir. Yine bu ayda herkesin yüzünde oruç açar, nefesi oruç kokar, sözleri oruç üzerine olur. Gönülden gönüle yol açılır bu ayda. Gözlerde ışıltı, içte derin bir ferahlık doğar. Duygular samimi, davranışlar hakikidir.

          Çocuk hâlimizi bir hatırlayalım; nasıl da cıvıl cıvıldık ramazanlarda. Büyüklerimizle sahura kalkar, gözlerimizi ovuşturarak anne, baba, dede, nine ve bilumum aile fertleriyle sofraya oturur, birlikteliğin getirdiği bereket ve iştah ile yer, içer kalkardık. Yani birlikte uyur, birlikte uyanırdık. Akşam oldu mu annemizin pişirdiği çörekleri kapar, damlara koşar, müezzinin ezanı ile birlikte oruçlarımızı açardık. Ezanın bitmesiyle eve koşar, birlikte sofranın başına dizilirdik. Birlikte yer, birlikte içerdik. Dedemizin, babamızın veya amcamızın elinden tutar, birlikte teravihe giderdik. Onlar namaz kılar, biz arkada kıkırdaşırdık. Arada bir sert bakışlara hedef olurduk ama asla bu birliktelikten sıkılmaz, şikâyet etmezdik. Kısaca bu birliktelikle ramazanın tevhit iklimi hepimizi kuşatırdı, zihinlerimizin derinliklerine işlerdi.

          Bu tevhit, insanlık tarihinde ilk insan Hz. Âdem ile başlayıp son peygamber Muhammed Mustafa (s.a.s.) ile sona eren Allah elçilerinin getirdiği ilkenin adıydı. Her unutulduğunda yeni bir elçi gönderilmiş ve son peygamberle birlikte unutulmamak üzere bu ilke zihinlere kazınmıştır. O rahmet peygamberinin tevhit mücadelesi ve serüveni öncekilerin benzeriydi. Yüce Allah’ın yirmi beş peygamberi Kur’an’da örnek olarak göstermesi bu yüzden olsa gerektir.  

          Son tevhit mücadelesinin önderi Hz. Muhammed Mustafa’dır (s.a.s.) 

          Bundan on dört asır önceydi. Bir gün o yüce insan çıktı ve “Allah birdir” dedi. Taşa, toprağa, ağaca tapmaya alışmış insanlar bunu anlamadı. Hâlbuki o yeni bir şey getirmiyordu. İlk insan Hz. Âdem’den, Hz. İbrahim’den, Hz. Musa’dan ve Hz. İsa’dan beri var olan bir ilkeyi hatırlatıyordu: “Ben ilk defa ortaya çıkmış türedi bir peygamber değilim. Bana ve size gelecekte nasıl bir muamelede bulunulacağını bilemem. Ben ancak bana vahiy olarak gelen bilgiye tabi olurum. Ben sadece bir uyarıcıyım.” diyordu zaten. (Ahkâf, 46/9.)

          O zamanlar her kabile, hatta her kişi kendi putuna taptığı için bir diğerini bilmezdi. Belki müşrik Arapların tek şansı ataları Hz. İbrahim ve Hz. İsmail’den kalma Kâbe idi. Kâbe onları buluşturuyor, birleştiriyor ve etrafında halkalar hâlinde döndürüyordu. Hayatlarında birlikteliği sağlayan bir tek bu tevhit izi kalmıştı. Ancak onlar bu temiz mekânı da putlarla kirletmişlerdi. İşte yüce peygamber “Allah bir” diye haykırırken Kâbe’nin birliğinden Allah’ın birliğine işaret ediyordu. Kalpleri taptıkları putlar gibi taşlaşmış olan bu topluluk bir de o yüce insanla mücadele ediyordu. Onun bunlara sözü ise; “Sizin ve babalarınızın koyduğu isimden başka bir gerçekliği olmayan, tanrı olduklarına dair Allah’ın size bir belge ve bilgi indirmediği bu putlar hakkında mı benimle mücadele ediyorsunuz? Siz de bekleyin ben de bekleyeyim, bakalım kim haklı çıkacak!” olmuştur. (Araf, 7/71.)

          Medine’ye gitti, orada başta Yahudiler olmak üzere bütün ehlikitaba: “Ey ehlikitap! Bizimle sizi hak ve adalet üzere kılacak bir kelimede buluşalım: Allah’tan başkasına kulluk etmeyelim. O’na hiçbir şeyi ortak koşmayalım. Bazımız bazımızı Allah’ın karşısında rabler edinmesin. Eğer bu apaçık gerçeği görmez de yüz çevirirseniz biliniz ki bizler Müslümanız.” diye seslenmişti. (Âl-i İmran, 3/64.)

          İşte bu şekilde “biz Müslümanız” diyen sahabiler onun etrafında birleştiler ve tek yürek oldular. Namazları birlikte, oruçları birlikte, hacları birlikteydi. Hep birlikte Kâbe’ye yöneliyorlar ve hep birlikte el açıp Rablerine yalvarıyorlardı. Birlikte sahur yapıp birlikte oruç açıyorlardı. Birlikte üzülüp birlikte seviniyorlardı. Çünkü bu topluluk önderlerinin izinde akrabalarını koruyup gözeten, zayıf ve düşkünlere destek çıkan, yoksulu giydiren, misafire ikram eden ve darda kalmış, belaya uğramış kimselere yardım eli uzatan ve hayatta asla yalan söylemeyen, hıyanet etmeyen, riya ve iki yüzlülüğe pirim vermeyen gerçek hak dostlarıydılar. 

          Aralarında bir sorun çıktığında derhal Hz. Peygamber’e iletirler, o da bu sorunları çözer, birliği ve bütünlüğü yok edecek, tefrikaya meydan verecek bir olgu ve olaya fırsat tanımazdı. Dırar mescidi örneğinde olduğu gibi fitne çıkarmak için mescit yapılmasına bile izin verilmezdi. Çünkü mescitler birliğin, beraberliğin ve bir arada olmanın adıydı. Bunu istismar ederek fitne aracına dönüştürmek isteyenlerin hevesleri kursaklarında kalırdı. İslam’ın mabedini, ibadetlerini ve şiarlarını birlik ve bütünlüğü bozma aracı hâline getirenler önce Hz. Peygamber’i ve bütün sahabileri karşılarında bulurlardı.  

          O gün bugüne örnektir

          İlahî mesajı getiren ve tebliğ eden Hz. Peygamber ve onun ilk şahitleri olan sahabiler ile yeniden ve güçlü bir irtibat kurmak, dinî açıdan tutarlı, toplumsal açıdan ise hemen karşılık bulabilecek bir çözümdür. Zaten dinin birleştirici tevhit binası dört topluluk eliyle kurulmuştur. Bu dört topluluk; Hz. Peygamber, sahabiler, tabiler ve tebe-i tabilerdir. Bu gerçeğe Peygamber Efendimiz: “En hayırlı nesil benim zamanında yaşayanlar, sonra onları takip edenler, sonra onları takip edenlerdir.” (bk. Buhari, Şehadat, 9; Müslim, Fedailu’s-sahabe, 212.) diye işaret etmiştir. Bu üç nesil, birliğin, beraberliğin ve ittifakın çok güzel örneklerini sergilemişlerdir. Aralarındaki ihtilafları sükûnet ve suhulet içinde çözmeye çalışmışlardır. Ama hiçbir ihtilafı kan davasına ve din-iman meselesine dönüştürmemişlerdir. 

          Çünkü ihtilafların sadece fikir düzeyinde kalması bir çeşitlilik ve zenginlik olarak olumlu bir gelişmedir. Ancak bunun kin, nefret ve fitne aracı hâline getirilmesi, toplumların parçalayan ve içten içe çürüten bir zehre dönüşmesi demektir. Dün ve bugün İslam toplumunun yegâne problemi fikir düzeyindeki ihtilafların toplumsal, siyasi ve askerî düzeye taşınarak bir zulüm aracı hâline dönüştürülmesidir. Bu iki yolla gerçekleşmektedir: Birincisi her düşünce sahibini tek bir doğru etrafında birleştirmeye kalkışmak, ikincisi ise bazı düşünceleri zararlı sayarak onları yok etmeye çalışmaktır. Her iki yol da güncel deyimle bir toplum mühendisliği çalışmasıdır. Bir diğer deyişle; fertleri ve toplumları tepeden dizayn etme girişimidir. Bu da toplumda gerilimlere yol açmakta ve insanları korku ve paniğe sürüklemektedir. İslam toplumunun bugünkü çıkmazı veya en büyük problemi tam bu korku ve panik hâlidir.     

          Birlik sünnet üzere yaşamaktır

          İslam toplumlarının tek çıkış yolu Hz. Peygamber’den başlayıp sahabe, tabiin ve tebe-i tabiin eliyle devam eden vefakâr âlimler eliyle bu günlere gelen sünnet üzere olmak ve yaşamaktır. Ehlisünnet velcemaat, işte bu yaşamanın adıdır. Çünkü sünnet, Hz. Peygamber ve sahabesinin İslam’ı yaşama ve yaşatma biçimine tabi olmayı, cemaat ise İslam’ın başlangıcından bugüne bu yol ve yöntem üzerinde bulunan Müslüman ana kitleyi ifade etmektedir. Bu anlamıyla ehlisünnet, Müslümanların en geniş manada toparlayıcı ana bünyesini oluşturmaktadır. Onun tarihteki misyonu bu olmuştur ve bugün de bu özelliğini ve vazifesini devam ettirmektedir. Bu yol ve yöntem Müslümanların bir arada, barış ve sükûnet içinde yaşamasının da tek teminatıdır. 

          Ehlisünnet “Müminler kardeştirler.” ilkesi çerçevesinde sadece kendileri gibi düşüneni değil, bazı görüş ayrılıkları dolayısıyla ana kitlenin dışında kalmış Müslümanları da kucaklamış, onları da içine alacak geniş bir ehlikıble şemsiyesi açmıştır. Buna göre Kâbe’yi kıble bilen bütün Müslümanlar İslam çerçevesi içinde, iman şemsiyesi altındadır. Hiçbir Müslüman görüş, düşünce veya tavrı dolayısıyla dışlanamaz. Bunu da “Ehlikıble tekfir olunamaz.” yani Kâbe’yi kıble kabul eden hiçbir Müslüman İslam dışında sayılamaz ilkesi ile tayin ve tespit etmiştir. Mehmet Fevzi’nin getirdiği tarif ise ehlikıbleyi biraz daha netleştirmektedir. Ona göre; ehlikıble, Kâbe’nin kıble olduğunu kabul ve ikrarda bulunan kişilere verilen genel addır. Bu tarifini, “Yüzünü Mescid-i Haram’a çevir.” (Bakara, 2/114.) ayetine dayandırır. Her ne kadar ehlikıbleden olan bazı kimseler unutma, ihmal veya emre uymama şeklinde namazı terk etmiş olsalar bile bu, onları ehlikıble olmaktan çıkarmaz. (Mehmet Fevzi, Cemal ale’l-Celal, s. 11.)

          Öte yandan ehlisünnet, bütün insanlığı da kucaklamış, inananları yani Allah’ın emrine ve Hz. Peygamber’in davetine icabet edenleri ümmet-i icabe (İslam’a girmiş olanlar) halkası ile kuşatıcı bir çerçeve çizerken henüz inanmamış olanlara da ümmet-i da’ve (davete hazır topluluk) penceresini açmış, onlara sürekli bir kurtuluş ipi uzatmıştır. Çünkü inanmış olanlar kurtuluşa ermiştir, inanmamış olanlar ise kurtuluş için davet bekleyenlerdir. Zira Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (s.a.s.) bütün insanlığa gönderilmiş son uyarıcıdır.

          Bu anlayış ve düşünce bizi kuşattığı sürece hem Müslümanların hem de bütün insanlığın huzur ve kurtuluşu mümkün hâle gelir. Nitekim etrafımıza baktığımızda her yıl olduğu gibi bu yılki ramazan ikliminde, gönülden birlik ve bütünleşmenin adı olan tevhit yaşanıyor. “Ey inananlar, sizden öncekilere farz kılındığı gibi oruç size de farz kılındı.” (Bakara, 2/183.) ilahî emri, tam da tarihin derinliklerinden gelen bu gerçeği dile getiriyor. Yine bu ayda kadın, erkek, zengin ve fakir herkes birlikte acıkmanın ve birlikte doymanın bir aylığına provasını yapıyor. Zaten ötekini anlamanın adıdır oruç. Bir başka deyişle kendini ötekinin yerine koyarak ötekileştirmeden vaz geçip birlikten diriliğe ermektir, kısacası gönüllü ve gönülden birlikte yaşamadır ramazanda oruç.

DİYANET AYLIK DERGİ /  Prof. Dr. Cağfer KARADAŞ 

 

Bu yazı 1637 defa okunmuştur...

Yorum Ekle

Yazdır

YORUM LİSTESİ

KATEGORİDEKİ DİĞER HABERLER

n

31/08/2020 - 04:09 SONUÇLARI İTİBARIYLA İSTİĞFAR VE TÖVBE / Dr. Abdülkadir ERKUT

n

06/07/2020 - 09:49 GENÇLİK NEREYE GİDİYOR? / Abdülhamit Kahraman

n

25/06/2020 - 10:51 ŞİMDİ TAM ZAMANI / Abdülhamit Kahraman

n

18/05/2020 - 12:33 CÂMİLER KAPATILDI  CUMALAR KALDIRILDI AMA.. / Abdülhamit Kahraman

n

23/04/2020 - 04:29 RAMAZANDA HAYATIN VE ÖLÜMÜN MUHASEBESİNİ YAPMAK / Dr. Muhlis AKAR 

n

23/04/2020 - 02:47 ŞEHR-İ RAMAZAN VE SORUMLULUK BİLİNCİ / Prof. Dr. Ramazan ALTINTAŞ

n

06/04/2020 - 10:26 HER HÂLİMİZE ŞÜKREDEBİLMEK / Dr. Lamia LEVENT ABUL

n

30/03/2020 - 10:30 KULLUĞUN EN GÜZEL KIVAMI: İHSAN / Prof. Dr. Safi ARPAGUŞ

n

16/12/2019 - 10:13 HZ. PEYGAMBER (S.A.S.) DÖNEMİNDE İLİM / Prof. Dr. Şakir GÖZÜTOK

n

30/08/2019 - 10:56 HARAMDAN HELALE HİCRET ETMEK

n

29/08/2019 - 02:59 ZİKİR: KALPLERİ DİRİLTEN İKSİR

n

17/12/2018 - 01:05 ALLAH’A YÖNELİŞ BİLİNCİNİ TAZELEME: TÖVBE

n

17/12/2018 - 12:56 MANEVİ ARINMA: TÖVBE

n

19/11/2018 - 10:47 İnancı kuşanan gençler

n

19/11/2018 - 10:42 Hz. Peygamberi Gençlere Anlatabilmek

n

17/10/2018 - 03:38 Mescitlerde Namaz Kılmak ve Takva Sahibi İmam Olmak

n

30/03/2018 - 12:31 DEİZMİ VE ATEİZMİ BESLEYEN ÖNEMLİ BİR FAKTÖR İBADETSİZLİ

n

29/03/2018 - 12:11 MÜSLÜMANLARIN İLK KIBLESİ MESCİD-İ AKSA VE MÜBAREK ŞEHİR KUDÜS

n

04/01/2018 - 10:52 NEFİS İLE MÜCADELE CİHAD-I EKBER

n

03/01/2018 - 11:14 DİNÎ TEBLİĞDE DİL VE ÜSLUP NASIL OLMALIDIR?

n

14/11/2017 - 11:22 HZ. PEYGAMBER’İ GÜNÜMÜZ İNSANINA DOĞRU ANLATMAK

n

02/10/2017 - 04:02 İNSAN ONURU VE ALLAH’A KULLUK

n

02/10/2017 - 03:31 ASIL DİN AŞIRI YORUM

n

02/10/2017 - 03:08 DİN GÜVENLİĞİ BAĞLAMINDA DİNİN DOĞRU ANLAŞILMASI VE YORUMLANMASI

n

19/08/2017 - 09:04 Kurban ya da Başından Serçe Geçen Bir Çocuktur  İSMAİL

n

12/07/2017 - 10:42 İNSANLIĞA KARŞI EN BÜYÜK GÜNAH:  FİTNE

n

13/06/2017 - 12:14 RAMAZAN MEKTEBİ

n

13/06/2017 - 12:07 EMANET AHLAKI

n

13/06/2017 - 11:59 RAMAZAN MEDENİYETİ

n

19/04/2017 - 03:16 HZ. PEYGAMBER VE GÜVEN TOPLUMU: DARU'S-SELAM

n

28/03/2017 - 02:41 SANAL DÜNYA VE  DEĞİŞEN MAHREMİYET

n

17/02/2017 - 03:17 PARALEL DİNLERİ KİMLER SEVER

n

17/02/2017 - 12:40 “HADİS İLMİ”NİN İSLÂMÎ İLİMLER ARASINDAKİ YERİ

n

13/02/2017 - 12:17 KALPLERİNDE MARAZ BULUNANLAR: MÜNAFIKLAR

n

01/02/2017 - 11:12 TEFRİKAYA DÜŞENLER GİBİ OLMAYIN

n

29/12/2016 - 10:25 BİR GÜVEN ABİDESİ:  Muhammedü’l-Emin

n

19/12/2016 - 04:10 Fitne ve Fesadın Başka Bir Versiyonu: İFTİRA VE SUÇLAMA

n

18/10/2016 - 11:53 Bir Mektep Olarak CAMİ

n

26/09/2016 - 11:04 Peygambersiz İslam Söylemi

n

22/09/2016 - 12:08 VİCDANIMIZIN "Selfie"SİNİ ÇEKEBİLİR MİYİZ ?

n

21/09/2016 - 02:57 Boş Vakit mi Dediniz?

n

10/08/2016 - 01:00 RASULULLAH (S.A.S.) BÖYLE BUYURDU

n

10/08/2016 - 12:44 Narsisistik Kişilik

n

14/06/2016 - 11:32 Ramazanda Gönülden Tevhidi Yaşamak

n

06/06/2016 - 02:55 Kur’an İkliminde İyiliklerle Dinamik Bir Hayat İnşası

n

02/06/2016 - 04:44 Ramazan ve iYiLiK

n

02/05/2016 - 12:25 HZ. PEYGAMBER’İN MESAJINI DOĞRU ANLAMAK

n

08/04/2016 - 03:14 Yoğunlaşmış İbadet Mevsimi: “Üç Aylar”

n

24/03/2016 - 10:35 DUANIZ OLMASA

n

24/03/2016 - 10:31 SAHÂBE’NİN PEYGAMBER SEVGİSİ

n

01/02/2016 - 11:48 ZÂLİME HAKKI SÖYLEMEK

n

19/01/2016 - 04:35 ZOR ZAMANDA Müslüman Olmak

n

18/01/2016 - 02:04 Huzurda Huşu ile Durmak

n

18/01/2016 - 01:22 Alnı Secdeye Varan Simalar

n

14/12/2015 - 11:41 HZ. ALİ (Ö: 40/660)’NİN KUR’AN-I KERİM ANLAYIŞI

n

01/12/2015 - 02:21 SAHÂBE’NİN PEYGAMBER SEVGİSİ

n

26/11/2015 - 02:10 Namaz: Divan-ı İlahîde Durup Tevhide Ermektir

n

19/11/2015 - 03:13 Kur’an ve Sünnet Perspektifinden Bilgi AHlAKI

n

19/11/2015 - 03:11 İlim, Marifet ve Hikmet İlişkisi

n

22/10/2015 - 12:39 Söz mü Sükût mu?

n

09/10/2015 - 02:23 Haccın Evrensel Boyutu

n

07/09/2015 - 04:20   KURBAN

n

07/09/2015 - 04:14 Mescitler Arasında Mescid-i Aksa’ya Dair

n

06/07/2015 - 12:25 SADAKA-İ FITIR

n

06/07/2015 - 12:23 TERAVİH NAMAZI

n

23/06/2015 - 03:48 Şeytanın Telkini VESVESE

n

19/06/2015 - 04:50 RAMAZAN

n

15/06/2015 - 06:11 Kardeşlik ve Dostluğa Açılan Pencere SELAM

n

15/06/2015 - 03:24 Vücutta Dolaşan Sinsi Düşman: Şeytan

n

12/06/2015 - 03:38 İnsanın Temel Bir Zaafı

n

12/06/2015 - 03:07 Mültecilere Hicret Yurdu            ya da Muhacire Ensar Olmak

n

06/05/2015 - 02:27 DERİN BİR MUHALEFET

n

27/04/2015 - 12:31 Merhameti Kuşanmak

n

27/04/2015 - 12:30 Şiddet Karşısında rahmet Peygamberi 

n

17/01/2015 - 04:13 HADİSLERİN DOĞRU ANLAŞILMASINDA VE YORUMLANMASINDA TAKİP EDİLECEK YÖNTEM

n

23/12/2014 - 04:13 Müslümanın Varlıkla İmtihanı

n

23/12/2014 - 04:12 İslami Bakışla Varlık ve Servet Algımız

n

16/12/2014 - 02:50 SÜNNET VAHİY İLİŞKİSİ

n

27/10/2014 - 03:06 Sabır-Sâbir

n

24/10/2014 - 04:08 Hz. Peygamber ve Genç Sahabiler

n

24/10/2014 - 03:59 Okunması Gerekenler (12)

n

24/10/2014 - 03:53 İslam’ın Gençlik Tasavvuru

n

04/07/2014 - 03:29 BORÇ ve KARZ-I HASEN

n

30/06/2014 - 04:46 Ramazan İklimi ve Helal Kazanç Bilinci

n

09/06/2014 - 11:33 ATÂLETİ TATİL ZANNETMEK

n

05/05/2014 - 02:42 HZ. PEYGAMBER (S.A.S.)’İN ADÂLET ANLAYIŞI

n

09/04/2014 - 02:07 BİR YÖNETİCİ OLARAK RASULULLAH

n

21/03/2014 - 04:40 Allah’ın Korumasını Hak Etmenin Yolu: Sabah Namazı

n

10/02/2014 - 02:47 Değerini Bilemediğimiz İki Eşsiz Nimet: Sağlık ve Boş Zaman

n

04/10/2013 - 05:02 “Hakikat”in Nihai Temsilcisi:  Hz. Muhammed (s.a.s.) 

n

22/07/2013 - 03:39 Hz. Peygamber (s.a.s.)’in Asabiyetle Mücadelesi

n

22/07/2013 - 03:33 Şeytanın kardeşleri kimlerdir?

n

18/06/2013 - 05:58 Hz. Peygamber (s.a.s.)’in Asabiyetle Mücadelesi

n

18/06/2013 - 02:09 Kur’an ayı ramazan ikliminde ‘Oku’ emrinin düşündürdükleri

n

14/03/2013 - 11:17 Okunması Gerekenler (11)

n

14/03/2013 - 11:06 DİN KARDEŞLİĞİ VE ÖNEMİ

n

28/01/2013 - 01:59 Sevgi ve kardeşlik bağı imanla kurulur takva ile korunur

n

28/01/2013 - 01:48 EZELÎ VE EBEDÎ BİR UFUKTAN BAKMAK

n

22/01/2013 - 11:29 Safa Tepesinden yükselen ses: Peygamber Efendimizin sesi

n

28/12/2012 - 11:46 Peygamberimizin Eğitim Anlayışı
 

Site İçi Arama

  20.09.2020

2 Safer 1442

Bir Ayet

Bismillahirrahmanirrahim

İşte böyle, çünkü bu onların Allah'a ve Resulü karşı gelmeleri dolayısıyladır. Kim Allah'a ve Resulü karşı gelirse, muhakkak ki Allah cezası pek şiddetli olandır.

( Enfâl sûresi - 13)

Bir Hadis

Ebu Ümâme Radiyallahu Anh Anlatıyor:

"Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi Vessellem)'i işittim, diyordu ki:

"Kur'an-ı Kerim'i okuyun. Zira Kur'an, kendini okuyanlara kıyamet günü şefaatçi olarak gelecektir. Zehrâveyn'i yani Bakara ve Âl-i İmrân surelerini okuyun! Çünkü onlar kıyamet günü, iki bulut veya iki gölge veya saf tutmuş iki grup kuş gibi gelecek, okuyucularını müdafaa edeceklerdir. Bakara suresini okuyun! Zira onu okumak berekettir. Terki ise pişmanlıktır. Onu tahsil etmeye sihirbazlar muktedir olamazlar."

(Müslim, Müsâfirin 252)

Bir Dua

“Allah’ım! Her işimin koruyucusu olan dinim ile beni ıslah eyle, kurtuluşa erdir. İçinde
yaşadığım, geçimimi sağladığım dünyamı benim için ıslah eyle, hayırlı kıl.”

(Müslim, Duâ, 71)

Hikmetli Söz

Allah’a yakınlaşman, O’nun sana yakınlığının şuuruna varmandır.


Canlı yayın

İslam Ansiklopedisi

Anket

KURAN OKUYORMUSUNUZ ?

Seçenekler

Ayda bir Kur'an okuyorum

Onbeş günde bir Kur'an okuyorum

Haftada bir Kur'an okuyorum

Hergün düzenli Kur'an okuyorum

Kur'an okumuyorum

Sonuçları Göster

  Tasarım : Networkbil.NET

@2008 kuraniterbiye.Com