Ana Sayfa   |   Görüntülü Dersler   |   Sesli Dersler    |   İlmi Yazilar    |   Yazarlar   |   Sorular ve Cevaplar   |   İletişim   |   Foto Galeriler   |   Ziyaretçi Defteri

Kur`an-i Kerim ve Mealleri

Namaz Sureleri Tefsiri

Cuma (Tefsir) Dersleri

Hadis Dersleri

Cami Dersleri

Hz Peygamberin Hayatı (s.a.v)

Sahabe Hayatı

İnsanı Tanımak (Radyo)

İnsanı Tanımak (Tv)

Tv Programları

Seminer ve Konferans

Özel Kısa Dersler

Özel Konular

Fıkhi Konular

Belgeseller

Aile Eğitim Seminerleri

Aile Eğitim Yazıları

Çocuk Eğitimi Yazıları

Kuran Araştırmaları

Üyelik Girişi

Kull. Adı

:

Şifre

:
   

Ücretsiz Üyelik
Şifremi Unuttum

Güncel Videolar

Dünya İslama Koşuyor
Eğitimcilere ÖZEL
04- Gazze Duası
Avusturalyalı Gencin Müslüman Oluşu
Anne Babaya İtaat
Gençlerle İletişim (Günışığı- Reşitpaşa​)
Ahmet El-Acemi / Dua
Ölüm- 3
Ölüm- 2
Ölüm- 1
Uyumlu Evlilik Yöntemi (Bulgurlu)
İmanın Anlamı ve Aşamaları (İkitelli / M.Akif)

Esma'ül Hüsna

 

Namaz Vakitleri

Sayaç

Sayac
Tekil (Bugün) 491
Toplam 10340119
En Fazla 16179
Ortalama 2272
Üye Sayısı 1055
Bugün Üye Olan 0
Online Ziyaretci
 

 
Vahyin Gelişi
01/02/2014 - 13:26
 
Dr Şerafeddin Kalay
Rasûlullah(s.a.v.) Efendimiz, kırk yaşlarına geldiklerinde, sık sık görmeye başladıkları sâdık rüyaların ardından, yalnızlığa çekilmek, tefekküre dalmak, ibadetle Rabb’ine yönelmek duyguları gelmiş, içine yerleşmişti. Nitekim, Buhârî’nin naklettiği bir hadiste[1], “vahy ilk önce uykuda görülen sâdık rüyâlarla başladı. Rasûlullah’ın gördüğü bütün rüyâlar, gün aydınlığında cereyan eden bir hadise gibi, açık ve net olarak gerçekleşiyordu,” diye söze başlanır ve devam edilir…





Rasûlullah(s.a.v.) Efendimiz, kırk yaşlarına geldiklerinde, sık sık görmeye başladıkları sâdık rüyaların ardından, yalnızlığa çekilmek, tefekküre dalmak, ibadetle Rabb’ine yönelmek duyguları gelmiş, içine yerleşmişti. Nitekim, Buhârî’nin naklettiği bir hadiste[1], “vahy ilk önce uykuda görülen sâdık rüyâlarla başladı. Rasûlullah’ın gördüğü bütün rüyâlar, gün aydınlığında cereyan eden bir hadise gibi, açık ve net olarak gerçekleşiyordu,” diye söze başlanır ve devam edilir…
 
Bu duygu kendisini kaplayınca, zaman zaman Mekke evlerinden sıyrılır, dağ arası vâdîlerde, yamaçlarda dolaşır, bu duygusuna çare arardı. Yanından geçtiği taşlar ve ağaçlar; “Esselâmü Aleyke Ya Rasûlallah!” diye kendisini selamla-dığında sağına soluna döner bakar, taşlardan, ağaçlardan başka bir şey göremeyince hayret eder, birazda ürperirdi.
 
 
Yine bir gün Mekke’den ayrıldı; vâdîlerden sıyrılarak Hırâ Dağı’na geldi. Zirve noktasına çıkarak ordan yaklaşık güneye doğru biraz indi. Yönü Ka’be’ye dönük Hıra mağarasını seçti. Vâdîlere hakim, sessiz, ıssız ve uzaktan Beytullah’ı gören bu mağara, onun için en uygun yerdi.
 
Daha sonraki günlerde bu mağarada günlerce kalır, tefekküre dalar, sanki duyguları tazelenir, hassaslaşır, kendisini derin bir tefekkür dünyasında hissederdi. Rabb’ına duâ eder, gecenin sessizliği ve huzur veren zaman akışı içerisinde, İbrâhim (a.s.) dîni üzere ve şirke bulaşmamış bir fıtratla ibâdet ederdi.
 
Yiyeceği, içeceği bittiğinde Mekke’ye varır, Hatîce Vâlidemizin kendisine hazırladığı yiyecek ve içecekleri alarak yeniden Hırâ’ya dönerdi.
 
 
Kaynaklarımızın zikrettiğine göre, Ramazan ayının on yedisiydi. O yüce an gelmiş, o mübarek buluşma anı gerçek-leşmenin eşiğindeydi.
 
Rasûlullah (s.a.v.) o gün Hırâ Mağarası’nda iken, sessiz-lik ve sükûn her yeri kaplamışken birden karşısında Cibrîl’i (a.s.) gördü.
 
Dehşete düşmüştü. Bu ıssız dağ başında bütün ufku dolduran bir varlıkla karşı karşıyaydı.
 
Cibrîl (a.s.) kendisine; “Oku!” diye hitap etmiş, Rasûlullah (s.a.v.) Efendimiz; “Ben okuma bilmem,” diye karşılık vermişti.
 
Bunun üzerine Cibrîl (a.s.), onu kuşatıp sıkarak yeniden; “Oku!” demiş, Efendimiz yine ürperti ve heyecan içerisinde; “Ben okuma bilmem,” diye cevap vermişti.
 
Cibrîl (a.s.) tekrar kendisini sıkıştırmış, bunalma noktasında serbest bırakmış ve:
 
Oku! Yaratan Rabb’ının adıyla!
 
O, insanı aşılanmış bir yumurtadan yarattı.
 
Oku! Rabb’ın sonsuz kerem sahibi…
 
O ki, kalemle öğretti insana,bilmediklerini…” (‘Alak,  1- 5)
 
Böylece, ‘Alak Sûresinin ilk beş âyetini kendisine tebliğ etmiş ve kaybolmuştu.
 
 
Rasûlullah(s.a.v.), korku ve ürpertiden kurtulamamış ama duyduğu kelimelerin kalbine nakşedildiğini ve o garip vahy lezzetini derinden hissetmişti.
 
 
Sarp kayaları aşarak, yamaçlardan hızla aşağıya inmiş, vâdîler geçerek Mekke-i Mükerreme’ye gelmiş, evlerine girerek Hatice Validemize;
 
“Beni örtün, beni örtün!” buyurmuştu.
 
Onun bu dehşet içindeki halini gören Hatice Vâlidemiz, kendisine hiç bir şey sormadan onu istirahate çekmiş ve üzerini örtmüştü.
 
 
Rasûlullah (s.a.v.), kendine gelip ürpertisi geçince, Vâlidemiz bu dehşet ve ürpertinin sebebini sormuş, Efendimiz de başından geçenleri  ona anlatmış ve ardından; “O an, kendimden korktum,” demişti.
 
Hatice Validemiz, bu son cümle üzerine şunları söylüyordu: “Hayır, müjdeler olsun! Allah’a yemin olsun ki O, seni asla hüsrana uğratmayacaktır. Çünkü sen, akraba bağlarını korur, zayıflara yardım eder, yoksulların elinden tutar, onlara imkan hazırlar, misafirlerine ikram eder ve hakkı korumaya çalışanlara yardım edersin.”
 
Bu olgun ve zeki kadın, sık sık ziyaret ettiği amca oğlu Varaka İbn Nevfel’den Peygamberlik, peygamberler ve melekler hakkında bilgiler edinmişti.
 
Oldukça yaşlı olan Varaka İbn Nevfel, Tevrat ve İncil hakkında bilgileri olan,  Kureyş müşriklerinin içinde bulunduğu şirk bataklığından nefret eden, İsa’nın (a.s.) tebliğ ettiği dinin bozulmamış şeklini taşıyan, tevhid inancına sahip yer yüzünde nadir kalan insanlardan biriydi.
 
Rasûlullah’ın (s.a.v.) ahlâkını, dostluğunu, dürüstlüğünü, gizli ve açık her şeyini bilen Hatice Vâlidemiz, böyle bir insana şeytan veya cinin zarar veremeyeceğini biliyor; Rabb’ının onu koruyacağına derinden inanıyordu.
 
Peygamber Efendimizi alarak Varaka İbn Nevfel’in yanına götürdü. Efendimiz, başından geçenleri ona da anlattı. Varaka, heyecanlanmıştı: “Vallahi sen bu ümmetin nebîsisin.  Sana gelen, Musa’ya gelen Namûsu Ekber’dir. Kendi kavmin seni inkar edecek, bu topraklardan çıkaracak ve sana karşı savaşacaktır,” dedi.
 
Kureyşlilerin gözünde kendi değerini bilen, onlar tarafından yakın ilgi gören, “Sâdık” (Doğru Sözlü) ve “Emîn” (Güvenilir Kişi) olarak lakaplandırılan Peygamber Efendimiz, onun bu cümleleri karşısında şaşırmış ve gayr-ı ihtiyârî; “Kendi milletim beni yurdumdan çıkaracak mı?” diye sormuştu.
 
Varaka bu soruya; “Evet, senin görevinle görevli her Nebînin başına bu çeşit sıkıntılar gelmiş; nice insanlardan düşmanlık görmüş, kendisine karşı savaşılmıştır,” diye cevap verdi.
 
Ardından da; “Ömrüm yeter o günlere ulaşırsam, en büyük yardımı benden göreceksin,” diyerek yardım vaadetti ise de kısa bir süre sonra vefat etti.
 
 
Vahy bir müddet kesilmiş, Rasûlullah (s.a.v.) Efendimiz için sıkıntılı günler başlamıştı.
 
Ne görmüştü? Başına ne gelmişti? Varaka’nın, Hatîce’nin söylediklerine rağmen o bir hayal mi görmüştü? Bu kadar net açık bir şey, hayal olabilir miydi? Hayal değilse, gördüğü bu varlığı bir daha niçin görmemişti? Bütün bu sorular ve benzerleri onu bunaltır hale gelmişti…
 
 
Yine bir gün bu duygular içinde yürüyordu. Semâdan gelen bir ses duydu; gözlerini kaldırdı. Hıra Dağında gördüğü o varlık, ufku doldurmuş bir şekilde bir koltuk üzerinde oturuyordu. Diz bağları çözülmüştü; çöktü. Daha sonra kendisini toparlayarak evine geldi. Yine; “Beni örtün, beni örtün!” diyerek kendini örttürdü, yüzüne su serptirdi.
 
Bu şekilde bürünmüş yatıyordu ki, vahy başladı:
 
“Ey örtüsüne bürünen!  Kalk ve insanları hakka uyandır.
 
Sadece Rabb’ını yüce tanı. Temiz tut elbiselerini.
 
Yüz çevir, uzak dur, terket putları,
 
Bütün kötülükleri ve bâtıl zihniyetleri.
 
Çok görüp başa kakma, yaptığın iyilikleri!
 
Ve sabret, rızasına ermek için Rabb’inin”  (Müddesir  74/ 1-7)
 
Bunlar yaratıcıdan emirdi ve tebliğ başlamıştı…
 
Kendisine ilk önce vefalı zevcesi Hz. Hatice iman etti. Onun yanında yer aldı; en yakın desteği oldu. Yükünü hafifletiyor, derdine ortak oluyordu.
 
Peşinden yanına alıp yetiştirdiği Ali (r.a.) iman ediyordu.
 
Hemen peşinden Rasûlullah’ın âzâdlısı Zeyd İbn Hârise, Sâdık dostu Ebu Bekr es-Sıddîk iman ediyordu. Onun, yeni gönüllerin iman saflarına katılması için gayreti, akıllara durgunluk verecek derecedeydi… O, gerçek vefâlı, güvenilir bir dosttu.
 
 
Artık içten içe dâvet başlamıştı… Yeni gönüller fethediliyor, fethedilen gönüller İslâm nûruyla şeref buluyordu.
 
Bu nûrun ziyâsına, şerefine, acısına, tatlısına, çilesine; kısaca, her şeyine talip olan ilk yiğitler, fedakârlar, cefakârlar, sabır erleri… saflarda görünmeye başlamıştı.
 
Osman İbn Affan, Zübeyr İbn Avvâm, Abdurrahman İbn Avf,
 
Sa’d İbn Ebî Vakkas, Talha İbn Ubeydillah, Abdullah İbn Mesud;
 
Ebu Ubeyde İbn Cerrah, Erkam İbn Ebi’l-Erkam,
 
Osman İbn Maz’ûn, Ubeyde İbn Hâris, Saîd İbn Zeyd,
 
Habbâb İbn Eret, Ammar İbn Yâsir, Suheyb… (radıyallahu anhüm ecma‘în) bunlardandı. [2]
 
 
Hıra (Nûr) Dağında başlayan bu nûr, asırlar boyu binlerce fedakâr mü’minlerin verdiği hizmetlerle, dalga dalga cihanı kapladı…
 
İnsanlığa geçek sevgi nedir, rahmet nedir, adalet nedir, yarınlara güvenle bakmak, gönül huzuru duymak nedir, insanlık ve kardeşlik nedir?… o öğretti.
 
Geldi, bizleri de nûruyla kuşattı, çerçevesi içine aldı. Rabb’imize sonsuz hamdediyoruz.
 
Ne yazık ki ürpertici günler yaşamaya başladık. Hıra’da başlayan İslâm nûru hakkında yanlış bilgiler verilmeye, görüntüleri çarpıtılmaya, güzellikleri perdelenmeye, zihinlerde onunla ilgili korkunç ve ürkütücü izler bırakılmaya çalışılıyor. Hakka giden yollara set çekmek için planlar yapılıp uygulanıyor.
 
İslâmın emrettiklerini kötü, yasakladıklarını iyi ve çağdaş gösterme gayretleri gözlerimizin önünde cereyan ediyor. İblis uğruna yapılan bu gayretlere hayretler ediyoruz…
 
Allah Rasûlü (s.a.v.);
 
“İslâm garib olarak başladı. Başladığı noktaya, yine başladığı gibi garib olarak dönecektir. Müjdeler olsun gariplere, garipliğe talip olanlara!”[3] buyuruyor.
 
Sanki garipliğin ayak seslerini duyar gibiyiz. İblis uğruna yapılan çalışmaların, gayretlerin ve bu gayretlere karşı gösterilen gafletlerin sonucunda her karış toprağı şehitl kanlarıyla yoğrulan, her beldesi tekbir sesleriyle fethedilen, minarelerinden Ezan-ı Muhammedî sadâları dökülen bir ülkede garipliği, boynu büküklüğü yaşar olduk…
 
Hayatın bu acı ve burukluklarını yaşarken; “Acaba Allah Rasûlü’nün haber verdiği gariplik geldi mi?” veya “Geliyor mu?” dediğimiz oluyor. Sonra aklımıza müjdeler geliyor, bu sefer; “Daha kazanacağımız zaferler var!” diyerek ümitleniyoruz.
 
Ümidimize, emelimize rağmen gariplik hissi dolu, acı dolu, aydınlık görünümündeki karanlıkla örtülü, yarınlara güven vermeyen… günlerin içinde olduğumuzu biliyoruz. Hayra ve güzelliklere hasret gözlerle ufukları süzer olduk…
 
__________________________________
 
1   Buhârî, Bed’ü’l-Vahy (Umdetü’l-Kârî 1/ 51-52) Ayrıca bak: Sahîh-i Müslim,  Îman, (1/ 139-145) * Baş tarafını zikrettiğimiz bu hadis, vahyin nasıl başladığını anlatan uzunca bir hadistir ve bir çok hadis kaynağında yer almaktadır.
1  Vahy Başlangıcı ile ilgili daha geniş bilgi için bak:
Sahîh-i Buharî,  Bed’ü’l-Vahy (Umdetü’l-Kârî, 1/ 51-76),
Sahîh-i Müslim,  Îman (1/ 139-145)
Sîretü İbni Hişam, (1/ 233-255), El-Bidâye ve’n-Nihâye, İbn Kesîr (3/3-18)
El-Câmi’ li Ahkâmi’l-Kur’ân, İmam Kurtubî (19/ 59-61, 20/ 118-122)
Muhtasaru Tefsiri İbn Kesîr (3/ 567-568, 656)
Es-Sîretü’n – Nebeviyye (s. 99-104)
* Bu konu, başvurulacak her siyer ve İslâm tarihiyle ilgili kitabta bulunabilecek bir konudur.
[3]  Hadisi Müslim, Ebu Hureyre’den (r.a.) Sahîh’inde Kitâbü’l-Îman’da rivâyet eder. Hadis, Tirmizî’de de aynı lafza yakın bir lafızla yer alır.

Bu Makale 2112 defa okunmuştur

 

Yazdır

YAZARIN DİĞER YAZILARI

©

12/06/2015 - 14:19 Oruçla İlgili Kısa Bilgiler

©

10/03/2015 - 11:06 Kendinizi ve Ailenizi, Ateşten ve Hüsrandan Koruyunuz

©

23/10/2014 - 17:41 NAFİLE NAMAZLAR

©

01/09/2014 - 14:50 BORÇ ve KARZ-I HASEN

©

04/08/2014 - 13:11 Uhud Gazvesi

©

30/06/2014 - 14:18 Ramazan Ayını Karşılarken

©

09/06/2014 - 10:44 Kur’ân-ı Kerîm’de Gençlik

©

05/05/2014 - 12:25 Genç Anne (Hâcer) ve Mekke Şehrinin Kuruluşu

©

07/04/2014 - 15:46 Putlar ve Putçuluk Zihniyetiyle Mücâdele Eden Genç

©

01/02/2014 - 13:26 Vahyin Gelişi

©

04/12/2013 - 13:20 Güçlü ve Güvenilir Genç

©

16/07/2013 - 12:45 Eşinizin ve çocuklarınızın duygularını anlayınız, zaman zaman kendinizi onların yerine koyunuz ve olumlu yönde adımlar atınız.

©

19/06/2013 - 16:14 Âile sırlarınızı dışarıya vermeyiniz

©

20/05/2013 - 11:57 Çocuklarınızı açık sözlü yetiştiriniz

©

18/04/2013 - 10:40 Çocuklarınızı kendi cinslerine uygun olarak yetiştiriniz.

©

19/03/2013 - 13:48 Çocuklarınızın yanlış alışkanlıklar edinmesine fırsat vermeyiniz.

©

19/02/2013 - 11:12 Çocuklarınızın iyi arkadaşlar edinmelerine dikkat ediniz.

©

17/01/2013 - 12:09 Evinizin, kendinizin ve çocuklarınızın maddî, manevî temizliğine dikkat edininiz.

©

24/12/2012 - 11:09 Kanaatkâr olunuz.

©

21/11/2012 - 13:38 Âile yuvanızda israftan uzak durunuz

©

25/09/2012 - 10:36 Asıl gayenin ve hedefin ne olduğu âile yuvanızda bulunan her fert tarafından bilinmelidir. Bu şuuru yuvanızda filizlendiriniz.

©

27/08/2012 - 12:08 Büyüklerinize hürmet, küçüklerinize şefkat ve merhamet gösteriniz.

©

23/07/2012 - 11:24 Âilenize ve çocuklarınıza zaman ayırınız.

©

28/06/2012 - 12:29 Çocuklarınıza şahsiyetli olmayı, başka zihniyetleri taklit etmemeyi, olduğu gibi görünmeyi öğretiniz.

©

04/06/2012 - 11:28 Akrabalarınızla bağlarınızı koruyunuz.

©

25/04/2012 - 14:48 Anne ve babanız için hayırlı evlâd olunuz, çocuklarınıza da güzel örnek

©

26/03/2012 - 11:16 Âile içindeki mesuliyetlerinizi biliniz ve çocuklarınıza yaş ve durumlarına uygun mesuliyet veriniz.

©

27/02/2012 - 15:26 İlmi seviniz ve çocuklarınıza ilim sevgisi aşılayınız.

©

30/01/2012 - 11:23 Çocuklarınıza ev içi adabı ile ilgili bilgiler veriniz, onları eğiterek güzel alışkanlıklar kazandırınız.

©

02/01/2012 - 11:49 Çocuklarınıza güzel hasletler aşılayınız.

©

28/11/2011 - 11:18 Çocuklarınıza ibadet duygusu aşılayınız. Onlara nasıl namaz kılacaklarını, nasıl oruç tutacaklarını öğretiniz.

©

03/10/2011 - 11:46 Çocuklarınıza Kur’ân öğretiniz.

©

05/09/2011 - 14:31 Çocuklarınıza güzel sözler ve iman esaslarını öğretiniz.

©

01/08/2011 - 11:54 Çocuklarla latifeleşiniz. Çocuklarınıza güzel örnek olunuz

©

04/07/2011 - 12:24 Çocukluktan kaynaklanan hatalarını hoş görünüz.

©

03/06/2011 - 11:59 Çocuklarınıza duâ ediniz, onlara bedduâ veya lânet etmeyiniz.

©

09/05/2011 - 11:58 Çocuklarınıza adaletli davranınız.

©

11/04/2011 - 13:54 Yuvanızın içinde güzel dil kullanınız.

©

07/03/2011 - 12:34 Çocuklarınızı güzel ahlâkla yetiştiriniz, onları şımartmayınız.

©

14/02/2011 - 11:38 Çocuklarınızı seviniz ve onlara sevginizi belli ediniz.

©

06/01/2011 - 10:54 Yuvanıza Girerken Selâm Veriniz ve Çocuklarınıza da Selâmı Alıştırınız.

©

02/12/2010 - 11:18 Asr-ı Saadet’ten Bir Genç Selâme İbn Ekva’-radıyallâhu anh-(Yorulmayan Ayaklar, Bitmeyen Azim)(I)

©

14/10/2010 - 17:45 Çocuklarla Şakalaşmak

©

27/07/2010 - 13:44 Varlığın İmtihanı

©

22/06/2010 - 12:34 Bilmek, yaşamak ve güzel üslupla aktarmak

©

17/05/2010 - 16:38 Yuvanızı kaerşılıklı sevgi, rahmet ve şefkat temelleri üzerne kurunuz. Yuvanızdan sevgi ve rahmeti eksik etmeyiniz.

©

16/04/2010 - 11:22 İmanınızı hayırlı, güzel amlellerle dış dünyaya aksettiriniz.

©

24/09/2009 - 10:59 SÜNNETİ HAKKA GİDEN YOL BİLMEK

©

22/08/2009 - 09:43 Mukaddes Diyâr’a

©

24/07/2009 - 11:06 Yeni Bir Ramazan Yaşarken

©

25/06/2009 - 09:20 Çocuklarımız filizlenip büyürken

©

01/06/2009 - 14:54 Hissedilen Güç, Engin Basîret

©

28/04/2009 - 16:03 Vahy Safiyeti ve Bulandırma Gayretleri

©

07/04/2009 - 13:17 İç Dünyamızın Dış Dünyaya Aksi Edep ve Ahlâk

©

09/03/2009 - 15:10 Anne ve Babalara Üç Nasihat

©

17/11/2008 - 23:48 Selim Fıtrat, Kötü Alışkanlık ve Çocuklar

©

30/05/2008 - 23:02 Âile Yuvasında Sevgi ve Rahmet

©

13/03/2008 - 23:57 Orta Yol İfrat ve Tefrite (Aşırılıklara Düşmemek)
 
 

Site İçi Arama

  01.10.2020

13 Safer 1442

Bir Ayet

Bismillahirrahmanirrahim

“Kim iyilik yaparak kendini
Allah’a teslim ederse, şüphesiz en sağlam kulpa tutunmuştur.

İşlerin sonu ancak Allah'a varır.”

( Lokman Suresi - 22)

Bir Hadis

Peygamber Efendimiz (s.a.s.“Sizin için korktuklarımın en korkuncu küçük şirktir.” Sahabeler; “Küçük şirk nedir?” dediler. Efendimiz; “Riya” buyurdu.

(İbn Hanbel, V, 429)

Bir Dua

“…(Allah’ım!) Beni güzel ahlaka eriştir. Senden başka güzel ahlaka eriştirecek yoktur. Kötü ahlakı benden uzaklaştır. Senden başka kötü ahlakı benden uzaklaştıracak yoktur!…”

(Müslim, Müsafirin, 201)

Hikmetli Söz

Sana söz getiren, senden de söz götürür.
Babasına ve annesine itaatli olan, evladını da kendisine itaatli bulur.

Canlı yayın

İslam Ansiklopedisi

Anket

KURAN OKUYORMUSUNUZ ?

Seçenekler

Ayda bir Kur'an okuyorum

Onbeş günde bir Kur'an okuyorum

Haftada bir Kur'an okuyorum

Hergün düzenli Kur'an okuyorum

Kur'an okumuyorum

Sonuçları Göster

  Tasarım : Networkbil.NET

@2008 kuraniterbiye.Com