"Allah, Kur'ân'ı okuyup hıfzeden kimseyi, cennete koyar ve cehenneme kesinlikle müstehak olan ev halkından on kişi hakkında şefaat etmesini kabul eder."[1]
Hayat kitabımız olan yegâne düstûrumuz Kur'ân-ı Kerim'i bir bütün olarak kabul edip katıksız iman eden ve emrettiği şeyleri emrolunduğu gibi yerine getirerek, nehyettiklerinden tamamen uzaklaşarak Kur'ân'ı, Sünnet örneğinde olduğu gibi yaşayan muvahhid mü'minler müjdelenmektedirler… Hükümlerine iman edip itaat ettiği hayat kitabı ve düstûru Kur'ân-ı Kerim'i düşüne düşüne ve fıkh ederek tertil üzere okuyup ezberleyen mü'min müslüman şahsiyet, cennet ile mükâfatlandırılacaktır… Kur'ân'da helâl kılınan şeyleri helâl kabul edip gereğini yapan, haram kılınan şeyleri haram kabul edip onlardan kaçınan ve emrolunduğu gibi dosdoğru olup amel eden muvahhid mü'min kullar, ayrıca mü'min olup günah işlediklerinden dolayı cehennemi hakk eden yakınlarından on kişi için şefaatçı olma hakkıyla da mükâfatlandırılacaklardır..
Rabbimiz Allah Teâlâ şöyle buyuruyor:
"Gerçekten Allah'ın kitabını okuyanlar, namazı dosdoğru kılanlar ve kendilerine rızık olarak verdiklerimizden gizli ve açık infâk edenler, kesin olarak zarara uğramayacak bir ticaret umabilirler.
Çünkü (Allah) ecirlerini noksansız olarak öder ve kensi fazlından onlara arttırır. Şübhesiz O, bağışlayandır, şükrü kabul edendir.
Kendinden öncekini doğrulayıcı olarak sana kitabdan vahyettiğimiz gerçeğin tâ kendisidir. şübhesiz Allah, elbette haber alandır, görendir.
Sonra Kitabı, kullarımızdan seçtiklerimize miras kıldık. Artık onlardan kimi kendi nefsine zulmeder, kimi orta bir yoldadır, kimi de Allah'ın izniyle hayırlarda yarışır, öne geçer. İşte bu, büyük fazlın kendisidir.
Adn cennetleri (onlarındır), oraya girerler, orada altından bileziklerle ve incilerle süslenirler. Ve orada, onların elbiseleri ipek(ten) dir.
Derler ki: "Bizden hüznü giderip yok eden Allah'a hamdolsun. Şübhesiz Rabbimiz, gerçekten bağışlayandır, şükrü kabul edendir.
Ki O, bizi kendi fazlından (ebedî olarak) kalınacak bir yurda yerleştirdi. Burada bize bir yorgunluk dokunmaz ve burada bize bir bıkkınlık da dokunmaz."[2]
Ebu Said el-Hudrî (r.a.)'dan.
Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurur:
"Kur'ân ehli (onu devamlı okuyup onunla amel ede) ne, cennete gireceği zaman:
-Oku ve (cennetin mertebelerine) yüksel, denilecektir.
Bunun üzerine okumaya başlayacak ve Kur'ân'dan bildiğini bitirinceye kadar her bir ayete karşılık bir derece yükselecektir."[3]
Abdullah b. Amr (r.a.)'dan.
Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurur:
"Kur'ân sahibine:
-Oku ve yüksel! Dünyada tertil üzere okuduğun gibi (burada) tertil üzere oku! Şübhesiz senin makamın okuyacağın son ayetin yanındadır, denilir."[4]
Abdullah b. Büreyde, babası (r.a.)'ın şöyle dediğini rivayet eder:
Ben (bir gün) Rasulullah (s.a.s.)'in yanında oturuyordum. O'nu, şöyle buyururken işittim:
"Bakara Sûresi'ni öğrenin! Çünkü onun öğrenilmesi bereket, terk edilmesi büyük üzüntü (sebebidir). Batıl şeylerle uğraşanlar, onu ( öğrenmeye ve devamlı okumaya) güç yetiremezler!"
Sonra O, bir müddet susmuş, ardından şöyle buyurmuştu:
"Bakara Sûresi ve Âl-i İmrân Sûresi'ni öğrenin! Çünkü onlar (bu dünyada) iki aydınlatıcıdır. Onlar, kıyamette ise, iki bulutmuş veya iki gölgelikmiş, yahud kanatlarını açarak dizilmiş iki kuş sürüsüymüş gibi, dostlarını gölgelendireceklerdir!
Kur'ân da, dostu kıyamet günü kabrinden çıktığında (onun kurtulması için gayret etmekten dolayı) rengi solmuş adam şeklinde ona rastlayacak ve ona:
-Beni tanıyor musun? diyecek.
O:
-Seni tanımıyorum, cevabını verecek.
O zaman Kur'ân da şöyle diyecek:
-Ben seni, öğle sıcaklarında susatan, senin geceni uykusuz bırakan dostun Kur'ân'ım. Şübhesiz, ticaretle uğraşan herkes, ticaretin ardından (kazancı bekler). Sen ise, bütün ticaretlerin ardından (beklenen kazançtan daha fazlasını alacaksın)!
O zaman onun sağ eline, sahib olma istediği gibi kullanma (yetkisi), sol eline ebedilik verilecek, başına da vakar tacı konulacak. Onun annesiyle babasına da kıymeti dünyayla biçilemeyecek iki takım elbise giydirilecek de onlar:
-Bunlar, bize niye giydirildi? diyecekler.
Onlara:
-Çocuğunuz Kur'ân'ı öğrendiğinden, Kur'ân'la amel ettiğinden dolayı! denilecek.
Sonra ona (Kur'ân'ın dostuna):
-Oku ve cennetin katlarına ve odalarına çık! denilecek.
Artık o, ister çabuk çabuk okusun, ister yavaş yavaş.
Okuduğu sürece yukarı çıkmaktadır."[5]
-----------------------
[1] Sünen-i İbn Mace, Mukaddime, B.16, Hds.216.
Sünen-i Tirmizî, Kitabu Fedailu'l-Kur'ân, B.13, Hds.3068.
Tirmizî'deki ziyade:
"Helâlini helâl kılar ve haramını haram kılarsa, Allah, bu Kur'ân sebebiyle….”
Ayrıca bkz. Ahmed b. Hanbel, Müsned, C.1, Sh.148.
[2] Fatır, 35/29-35.
[3] Sünen-i İbn Mace, Kitabu'l-Edeb, B.52, Hds.3780.
[4] Sünen-i Ebu Davud, Kitabu'l-Vitr, B.20, Hds.1464.
[5] Sünen-i Dârimî, Kitabu Fedaili'l-Kur'ân, B.15, Hds.3394.
Sünen-i İbn Mace, Kitabu'l-Edeb, B.52, Hds.3781. (Kısmen)
Ayrıca bkz. Ahmed b. Hanbel, Müsned, C.5, Sh.348.
|
